บูชาพระ

posted on 26 Mar 2011 14:58 by reidiary



                       บุญคือแก้วสารพัดนึก




            “ ... บุญนั้นเป็นแก้วสารพัดนึก

ความทุกข์บางอย่าง   ถ้าไม่มีบุญแล้วช่วยไม่ได้จริงๆ

ส่วนความทุกข์ธรรมดา   ทุกข์หนาว   ทุกข์ร้อน  เป็นต้น

คนจนเขาก็ช่วยตนเองได้

บุญนี้ไม่เป็นของที่จะซื้อขายได้หรือขอกันได้

เป็นของประจำใจทุกๆ คน     ไม่เหมือนสิ่งภายนอก ...”







                                    ยืมแล้วต้องส่งคืน




                        “ ... ร่างกายนี้เป็นฐานะที่ยืมเขามา

               ประกอบด้วย   แก่   ชรา   มรณะ

               คือยืมเขามาค้าขาย   หากำไรในบุญและบาป

               และไม่รู้กำหนดที่จะต้องตายในเวลาใด

               เมื่อถึงคราวตาย  แปลว่า  ส่งเขาคืน ...”






คติธรรมคำสอนของ     หลวงปูหลุย   จันทสาโร

วัดถ้ำผาบิ้ง   บ้านนาแก   ต.ผาบิ้ง   อ.วังสะพุง   จังหวัดเลย




ชาติกาล          ๑๑  กุมภาพันธ์    พ.ศ. ๒๔๔๔

ชาติภูมิ            อ.เมืองฯ     จังหวัดเลย

อุปสมบท         เมื่ออายุได้  ๒๒  ปี

มรณภาพ         ๒๕  ธันวาคม    พ.ศ. ๒๕๒๓

สิริรวมอายุได้      ๗๙  ปี










                                 เรียนรู้ชีวิตคน





                   ชีวิตของคนเรา   ถ้าหากบุญกุศลดีมีมาแต่ชาติก่อน

          
ก็คงไม่หลงทางแน่นอน

                   ผู้ที่เฝ้าดำผุดดำว่ายอยู่ในวังวนของวัฏฏะนั้น

           เขาเป็นผู้ที่ต้องใช้กรรม








                                    ไปตามกรรม




                               คนเราตายแล้วจะไปไหน
    
                        ก็ไปตามกรรม

                        ถ้าหมดกรรมก็ไปพระนิพพานเท่านั้นแหละ ...







                                    ผีรึจะสู้คน




                                     ผีไม่เคยนั่งสมาธิ

                             ผีไม่เคยทำ  ทาน   ศีล   ภาวนา

                             ไม่มีไม่เกิด   มันจะเก่งกว่าคนได้อย่างไร


                             สู้คนบ่ได้หรอก








คติธรรมคำสอนของ     หลวงปู่อ่อนสา   สุขกาโร

วัดประชาชุมพลพัฒนาราม   บ้านหนองใหญ่   อ.เมืองฯ    จังหวัดอุดรธานี



ชาติกาล          ๑๐  กรกฎาคม    พ.ศ. ๒๔๕๗

ชาติภูมิ            บ้านโนนทัน     ต.บ้านจั่น   อ.เมืองฯ   จังหวัดอุดรธานี

อุปสมบท         เมื่ออายุได้  ๒๑  ปี










                         น้อยจนนับได้



            มันยากมากนะ   ที่จะสอนคนให้เข้าถึงธรรมะ

ก็เพราะกิเลสตัณหามันไปยืนขวางประตูใจของคนยุคนี้หมด

เลยทำให้ผู้เข้าถึงธรรมะนั้นนับเป็นรายหัวได้








                                    Corruption




            คนเราทีแรกนั้นมันดี    พอได้เรียนมันก็เสีย

รู้มากไปมีวิธีมากๆ ไป    เลยทำลายสังคม   มีเล่ห์มีเหลี่ยมมากขึ้น

กลายเป็น  Corruptiion  ทำให้เลวลงกว่าเก่า



            ก็เหมือนแม่น้ำ     แต่ก่อนสะอาดสดใสมา

คนมากๆ เข้า   มันก็ช่วยกันทำลายเอานั่นทิ้ง    เอาอะไรมาถม

สุดท้ายน้ำก็เหม็นเน่าไป







คติธรรมคำสอนของ     พระอาจารย์บุญฤทธิ์   ปัณฑิโต

วัดอโศการาม    อ.เมืองฯ     จังหวัดสมุทรปราการ



ชาติกาล          ปีเถาะ    พ.ศ. ๒๔๕๘

ชาติภูมิ            บ้านท่าอิฐ    ต.ท่าอิฐ   อ.เมืองฯ    จังหวัดอุตรดิตถ์


    (ท่านนี้ประวัติการเรียนดีมากครับ    เข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล

     จากนั้นสอบชิงทุนได้ไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ

     แล้วกลับมารับราชการรับใช้ประเทศชาติ    สละความสุขในโลกีย์

     เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์เมื่ออายุได้  ๓๒  ปี

     และเผยแผ่สัจธรรมอันประเสริฐของพระพุทธเจ้าไปยังต่างประเทศได้ดียิ่ง)









                           รอนานไปไม่ทันการณ์




                              รอให้แก่เฒ่าหรือจวนตัวแล้วจึงสนใจภาวนา

                   ก็เหมือนคนหัดว่ายน้ำเอาตอนเรือหรือแพใกล้แตก


                   มันจะไม่ทันการณ์







หนึ่งในคติธรรมคำสอนของ     พระอาจารญ์บุญเพ็ง   เขมาภิรโต

วัดถ้ำกลองเพล     จังหวัดหนองบัวลำภู



ชาติกาล          พ.ศ. ๒๔๗๔

ชาติภูมิ            ต.กระจาน    อ.ป่าติ้ว    จังหวัดยโสธร

บรรพชา           เมื่ออายุได้  ๑๐  ปี

อุปสมบท         เมื่ออายุครบ  ๒๐  ปี








Comment

Comment:

Tweet